vloerkleed
04-20-2010, 11:42 PM
2. Avondeten
Jammer dat me het zicht wordt onttrokken, denk ik. Ze ziet er zeker goed uit. Qua figuur en uiterlijk heb ik het zeker met haar getroffen. Je stapt van me af en aan het geluid van het tikken van je hakken te horen loop Je van mij vandaan, weg uit de badkamer. Het getik klinkt leuk in mijn oren. Eigenlijk ben ik best wel bevoorrecht om onder Jou te dienen. Alleen af en toe mag het wel iets minder streng, denk ik.
Het getik begint weer, houdt aan en wordt luider. Een teken dat Jij weer in mijn richting komt.
"Kom met je luie reet van die vloer af" hoor ik Je zeggen "en stop die handdoek die over je gezicht ligt ook in de wasmand, net zoals de kleding die ik niet in de wasmand heb gegooid, maar er naast ligt. Neem vervolgens de wasmand mee naar de wasmachine, gooi de was erin, net als de kleding die jij aan hebt en zet de wasmachine aan. Als je dat gedaan hebt, kom je naar beneden en ga je aan Mijn voeten zitten". Ik doe wat Je gezegd hebt en kom overeind. Ik neem de handdoek van mijn gezicht en stop die in de wasmand. Daarna pak ik Jouw rok en ook die verdwijnt in de wasmand. Vervolgens til ik de wasmand op en ga op mijn knieën naar de wasmachine en gooi daar de wasmand leeg. Ik zet de machine aan en kruip vervolgens richting de trap en naar beneden.
Auw, wel zeer zo, die metalen randjes. Het kost wat tijd en naar beneden te klauteren en is behoorlijk pijnlijk voor mijn knieën. Beneden aangekomen bekijk ik de aanslag op mijn knieën van deze klauterpartij. Ze zijn erg rood en pijnlijk.
"Hier", hoor ik Je roepen. Ik kruip zo snel als ik kan naar Je toe en ga voor Je op mijn rug liggen. Je stapt op mijn borst en vraagt: "Waarom duurt dat zolang, vod"? "Ik heb zo'n pijn aan mijn knieën", zeg ik. "Ach gossie, Ik vraag toch niet teveel van Mijn vodje", zeg Je sarcastisch. "Je weet dat je volledig aan Mij bent overgeleverd. Ik ga dat trouwens niet nog een keer uitleggen, dat heb ik Je al een keer verteld".
Je stapt weer van mij af en gaat op een stoel aan de tafel zitten. " Luister, matje, ga naar de keuken en breng Mij een schaal salade die daar al klaar staat. Tevens neem je een zak met broodjes mee. Daarna haal je voor jezelf een bakje water op en zet dat onder de tafel neer". Ik doe wat me gevraagd wordt en al snel heb ik het hele verhaal bij elkaar gekropen. Ik heb eigenlijk ook wel honger, denk ik. Hoop niet dat ik alleen wat water krijg. Als Ze de hele tijd zo op mij gaat staan, zal ik toch wel wat krachtvoedsel nodig hebben. Je zegt me plaats te nemen bij Je voeten en bij mijn bakje water. Wanneer ik daar zo'n 5 minuten zit en een beetje dromerig naar Je voeten zit te kijken, word ik gewekt door stukjes brood die in mijn gezicht worden gegooid. "Niet zo dromen, vodje" zeg Je...
Je begint snel je brood op te eten in de hoop dat er nog meer volgt. Het begint ondertussen te schemeren en Ik besluit wat lichten aan te doen. Ook de kandelaar op de glazen tafel steek Ik aan. Kaarslicht heeft altijd iets meer sfeer.
Ik hoop maar dat jij genoeg gegeten hebt, want Ik ben uitgegeten. Tijd voor Mijn traktatie, een heerlijke coupe ijs. Ik laat je nog maar even zitten, haal dat ijs zelf wel. Als Ik moet wachten tot jij het bij Mij hebt gebracht is het waarschijnlijk al gesmolten.
Als Ik met Mijn coupe ijs in de luie stoel ga zitten zie Ik je kijken. Zeker zin in een hapje? Of is het de onzekerheid wat te doen? "Heb je het koud?" vraag ik. "Een beetje wel Mevrouw" beken je eerlijk. "Kom dan maar hier liggen." En niet wetend wat je kunt verwachten kruip je naar Me toe en wil op je rug gaan liggen. Ik sommeer je op je buik te gaan liggen, met je armen voor je uitgestrekt en gezicht naar de vloer. "Weet je wat pas koud is? DIT!" en Ik laat een lepel ijs op je rug in het kuiltje net boven je billen vallen. Een tweede lepel iets verder naar beneden, een derde lepel verdwijnt in Mijn mond en ik zie hoe het ijs langzaam smelt en tussen je billen loopt. Eigenlijk wel zonde van het ijs.
Ik kijk opzij naar de kandelaar. Ik sta op kwaliteitkaarsen, die branden langer en mooier maar hebben ook nog eens het voordeel dat je er zo leuk mee kunt spelen. Ondertussen een klein beetje ijs nu in je nek. Zelf ook weer een hapje. Ik zet zachtjes de coupe ijs neer en neem een kaars uit de kandelaar. Dan hou Ik hem schuin boven je en de eerste druppel valt, op je linkerbil, de tweede op je rechterbil. Je slaakt een kreetje van schrik als je merkt dat het niet koud maar warm is wat je op je voelt vallen. Met kaarsvet maak Ik langzaam een spoor over je rug van onder naar boven. Dan neem ik de coupe ijs weer, zet de kaars terug en laat nog wat ijs op je rug vallen. Volgens Mij voel je het verschil niet eens meer tussen warm en koud, want je blijft piepen.
Ik vraag of je nog zin hebt in een dessert en wacht het antwoord niet eens af, maar zet de nu bijna lege coupe voor je neus. Je draait voorzichtig je gezicht naar Me toe. Ik zie ontzetting in je ogen, maar ook de gretigheid om het ijs nog op te eten. Met een schopje tegen je zij maak Ik duidelijk dat je kunt gaan zitten en het ijs op mag eten, nou ja, drinken.
Ik loop naar de gang en zie hoe je probeert te voelen wat er nu allemaal op je rug zit. Ik wissel van schoenen, neem een paar met flink profiel op de zolen en dunne hakken. Als Ik weer binnen kom gebied Ik je opnieuw op je buik te gaan liggen. Je bent snel weer in positie en ik zet mijn voeten eerst op je billen, mijn hakken bovenop de plekken met kaarsvet en zie hoe het verpulvert en loslaat van je huid. Met Mijn zolen veeg ik de kruimels van je af en zo maak Ik je hele rug vrij van kaarsvet. Tjonge, dat was me het toetje wel........
Jammer dat me het zicht wordt onttrokken, denk ik. Ze ziet er zeker goed uit. Qua figuur en uiterlijk heb ik het zeker met haar getroffen. Je stapt van me af en aan het geluid van het tikken van je hakken te horen loop Je van mij vandaan, weg uit de badkamer. Het getik klinkt leuk in mijn oren. Eigenlijk ben ik best wel bevoorrecht om onder Jou te dienen. Alleen af en toe mag het wel iets minder streng, denk ik.
Het getik begint weer, houdt aan en wordt luider. Een teken dat Jij weer in mijn richting komt.
"Kom met je luie reet van die vloer af" hoor ik Je zeggen "en stop die handdoek die over je gezicht ligt ook in de wasmand, net zoals de kleding die ik niet in de wasmand heb gegooid, maar er naast ligt. Neem vervolgens de wasmand mee naar de wasmachine, gooi de was erin, net als de kleding die jij aan hebt en zet de wasmachine aan. Als je dat gedaan hebt, kom je naar beneden en ga je aan Mijn voeten zitten". Ik doe wat Je gezegd hebt en kom overeind. Ik neem de handdoek van mijn gezicht en stop die in de wasmand. Daarna pak ik Jouw rok en ook die verdwijnt in de wasmand. Vervolgens til ik de wasmand op en ga op mijn knieën naar de wasmachine en gooi daar de wasmand leeg. Ik zet de machine aan en kruip vervolgens richting de trap en naar beneden.
Auw, wel zeer zo, die metalen randjes. Het kost wat tijd en naar beneden te klauteren en is behoorlijk pijnlijk voor mijn knieën. Beneden aangekomen bekijk ik de aanslag op mijn knieën van deze klauterpartij. Ze zijn erg rood en pijnlijk.
"Hier", hoor ik Je roepen. Ik kruip zo snel als ik kan naar Je toe en ga voor Je op mijn rug liggen. Je stapt op mijn borst en vraagt: "Waarom duurt dat zolang, vod"? "Ik heb zo'n pijn aan mijn knieën", zeg ik. "Ach gossie, Ik vraag toch niet teveel van Mijn vodje", zeg Je sarcastisch. "Je weet dat je volledig aan Mij bent overgeleverd. Ik ga dat trouwens niet nog een keer uitleggen, dat heb ik Je al een keer verteld".
Je stapt weer van mij af en gaat op een stoel aan de tafel zitten. " Luister, matje, ga naar de keuken en breng Mij een schaal salade die daar al klaar staat. Tevens neem je een zak met broodjes mee. Daarna haal je voor jezelf een bakje water op en zet dat onder de tafel neer". Ik doe wat me gevraagd wordt en al snel heb ik het hele verhaal bij elkaar gekropen. Ik heb eigenlijk ook wel honger, denk ik. Hoop niet dat ik alleen wat water krijg. Als Ze de hele tijd zo op mij gaat staan, zal ik toch wel wat krachtvoedsel nodig hebben. Je zegt me plaats te nemen bij Je voeten en bij mijn bakje water. Wanneer ik daar zo'n 5 minuten zit en een beetje dromerig naar Je voeten zit te kijken, word ik gewekt door stukjes brood die in mijn gezicht worden gegooid. "Niet zo dromen, vodje" zeg Je...
Je begint snel je brood op te eten in de hoop dat er nog meer volgt. Het begint ondertussen te schemeren en Ik besluit wat lichten aan te doen. Ook de kandelaar op de glazen tafel steek Ik aan. Kaarslicht heeft altijd iets meer sfeer.
Ik hoop maar dat jij genoeg gegeten hebt, want Ik ben uitgegeten. Tijd voor Mijn traktatie, een heerlijke coupe ijs. Ik laat je nog maar even zitten, haal dat ijs zelf wel. Als Ik moet wachten tot jij het bij Mij hebt gebracht is het waarschijnlijk al gesmolten.
Als Ik met Mijn coupe ijs in de luie stoel ga zitten zie Ik je kijken. Zeker zin in een hapje? Of is het de onzekerheid wat te doen? "Heb je het koud?" vraag ik. "Een beetje wel Mevrouw" beken je eerlijk. "Kom dan maar hier liggen." En niet wetend wat je kunt verwachten kruip je naar Me toe en wil op je rug gaan liggen. Ik sommeer je op je buik te gaan liggen, met je armen voor je uitgestrekt en gezicht naar de vloer. "Weet je wat pas koud is? DIT!" en Ik laat een lepel ijs op je rug in het kuiltje net boven je billen vallen. Een tweede lepel iets verder naar beneden, een derde lepel verdwijnt in Mijn mond en ik zie hoe het ijs langzaam smelt en tussen je billen loopt. Eigenlijk wel zonde van het ijs.
Ik kijk opzij naar de kandelaar. Ik sta op kwaliteitkaarsen, die branden langer en mooier maar hebben ook nog eens het voordeel dat je er zo leuk mee kunt spelen. Ondertussen een klein beetje ijs nu in je nek. Zelf ook weer een hapje. Ik zet zachtjes de coupe ijs neer en neem een kaars uit de kandelaar. Dan hou Ik hem schuin boven je en de eerste druppel valt, op je linkerbil, de tweede op je rechterbil. Je slaakt een kreetje van schrik als je merkt dat het niet koud maar warm is wat je op je voelt vallen. Met kaarsvet maak Ik langzaam een spoor over je rug van onder naar boven. Dan neem ik de coupe ijs weer, zet de kaars terug en laat nog wat ijs op je rug vallen. Volgens Mij voel je het verschil niet eens meer tussen warm en koud, want je blijft piepen.
Ik vraag of je nog zin hebt in een dessert en wacht het antwoord niet eens af, maar zet de nu bijna lege coupe voor je neus. Je draait voorzichtig je gezicht naar Me toe. Ik zie ontzetting in je ogen, maar ook de gretigheid om het ijs nog op te eten. Met een schopje tegen je zij maak Ik duidelijk dat je kunt gaan zitten en het ijs op mag eten, nou ja, drinken.
Ik loop naar de gang en zie hoe je probeert te voelen wat er nu allemaal op je rug zit. Ik wissel van schoenen, neem een paar met flink profiel op de zolen en dunne hakken. Als Ik weer binnen kom gebied Ik je opnieuw op je buik te gaan liggen. Je bent snel weer in positie en ik zet mijn voeten eerst op je billen, mijn hakken bovenop de plekken met kaarsvet en zie hoe het verpulvert en loslaat van je huid. Met Mijn zolen veeg ik de kruimels van je af en zo maak Ik je hele rug vrij van kaarsvet. Tjonge, dat was me het toetje wel........