vloerkleed
04-02-2010, 4:06 AM
Na een goede nachtrust en nog een klein beetje bijkomend van de stampade van gisterenavond, gaat de wekker. Vol verwachting sta ik op, zet een bakje koffie, terwijl ik me aankleed. Na 2 bakjes koffie stap ik op de fiets en fiets richting het uitzendburo. Daar aangekomen, kom ik erachter dat ik op tijd ben en dat ik nog zo'n 15 minuten heb, voordat Erika of 1 van de andere dames bij de vestiging zijn. Ik besluit om alvast op de grond te gaan liggen en een beetje te wennen aan de harde tegels.
Al liggend besluit ik een sigaret op te steken en al rokend wordt mijn interesse gewekt door het heerlijke getik van een par hakken op de tegels. Tja, toch een beetje rare houding van mij om hier zo te liggen. Maar goed, denk ik, mocht ik vragen krijgen, zal ik openheid van zaken geven. Dus ik blijf doorroken terwijl de voetstappen in een wat versnelde pas in mijn richting komen. Meneer, hoor ik roepen, meneer, gaat het wel? Ik kijk op en kijk tegen een leuk, ietwat ouder gezicht aan van een vrouw van een jaar of 40. Ik zeg dat het wel gaat. Maar waarom ligt u hier dan, vraagt ze? Ik lig hier om stage te lopen, geef ik aan. Stage, vraagt ze? Ja, ik heb sinds gisteren een nieuwe baan. Oh leuk, wat voor baan, als ik vragen mag, vraagt ze? Ik ben een menselijke deurmat, zeg ik. Ok, en dat houdt in, vraagt ze verder? Dat houdt in, zeg ik, dat ik vandaag stage mag lopen voor dit uitzendburo, in dit uitzendburo. En als ik dit overleef, ga ik verder, wordt ik tewerkgesteld in een thema restaurant om de dames te dienen. De dame kijkt omhaag en leest wat er op de pui van het gebouw staat. Trample Team Uitzendburo, zegt ze hardop. Ok, leuk. Dan wens ik je nog een heel leuke dag.
En op dat moment hoor ik weer een paar hakken tikken op de tegels, in mijn richting. Dag, zeg ik tegen de dame en dan loopt ze weg. Dan komt Erika mijn kant op. Ze kijkt blij verrast, kennelijk had ze misschien niet verwacht dat ik er zou liggen. Fijn dat je er bent, zegt ze. Heb je er zin in, vraagt ze? Ik knik. Mooi, zegt ze en gaat vervolgens met haar 93 kilo op mijn buik staan en haalt een paar sleutels uit haar zak en stopt ze in het sleutelgat, draait eraan en opend de deur, veegt haar schoenen, waarnaar ze naar binnen stapt. De dame die me eerder nog aansprak, staat met haar hand voor de mond het tafereel gade te slaan. Blijf jij liggen totdat alle dames binnen zijn, vraagt Erika? Dat zal niet heel lang duren. Dan valt ook Erika de dame met de hand voor de mond op. Erika stapt terug richting de deuropening en gaat weer op mijn buik staan, nonchalant met 1 voet, waardoor haar naaldhak lelijk in mijn buik prikt. Haar andere voet rust, gekruist, op mijn borst. Is er iets, mevrouw, vraagt Erika? Ja, zegt ze, weet u dat u op iemand staat? Dat weet ik, zegt Erika. Ondertussen komt Lisa aangelopen, ziet Erika bovenop mij staan en stapt vervolgens met haar 64 kilo op mijn borst. Veegt vervolgens netjes haar pumps met 8 cm hak en stapt verder de winkel in. Ik onderga het en geniet.
De dame komt dichterbij om mij eens beter te bekijken. Wilt u ook eens, vraagt Erika? En terwijl ze het vraagt stapt Erika van me af om de dame de gelegenheid te geven om het ook eens te proberen. Maar ik weeg ruim 80 kilo, zegt ze. Geen probleem, zegt Erika, ik weeg er 13 meer en daarbij, het is een stagedag voor hem, dus diversiteit van gewicht is zeer welkom. Voorzichtig komt ze vlak bij me staan, tilt haar linkerschoen op en zet die voorzichtig neer op mijn buik. En nu je gewicht verplaatsen van je rechtervoet naar je linkervoet en dan je rechtervoet bijsluiten, moedigt Erika haar aan. De dame deed wat haar gevraagt werd en ik voel dat ze steeds meer gewicht zet op haar linkerhak. Net zolang totdat ze met haar volle gewicht op 1 been staat en vervolgens haar rechterbeen bij sloot. Gelukkig en trots keek ze naar Erika en toen naar beneden, op mij neer. Toen stapte ze van mij af, keek nog een keer om naar mij en Erika en vervolgde haar weg.
Al liggend besluit ik een sigaret op te steken en al rokend wordt mijn interesse gewekt door het heerlijke getik van een par hakken op de tegels. Tja, toch een beetje rare houding van mij om hier zo te liggen. Maar goed, denk ik, mocht ik vragen krijgen, zal ik openheid van zaken geven. Dus ik blijf doorroken terwijl de voetstappen in een wat versnelde pas in mijn richting komen. Meneer, hoor ik roepen, meneer, gaat het wel? Ik kijk op en kijk tegen een leuk, ietwat ouder gezicht aan van een vrouw van een jaar of 40. Ik zeg dat het wel gaat. Maar waarom ligt u hier dan, vraagt ze? Ik lig hier om stage te lopen, geef ik aan. Stage, vraagt ze? Ja, ik heb sinds gisteren een nieuwe baan. Oh leuk, wat voor baan, als ik vragen mag, vraagt ze? Ik ben een menselijke deurmat, zeg ik. Ok, en dat houdt in, vraagt ze verder? Dat houdt in, zeg ik, dat ik vandaag stage mag lopen voor dit uitzendburo, in dit uitzendburo. En als ik dit overleef, ga ik verder, wordt ik tewerkgesteld in een thema restaurant om de dames te dienen. De dame kijkt omhaag en leest wat er op de pui van het gebouw staat. Trample Team Uitzendburo, zegt ze hardop. Ok, leuk. Dan wens ik je nog een heel leuke dag.
En op dat moment hoor ik weer een paar hakken tikken op de tegels, in mijn richting. Dag, zeg ik tegen de dame en dan loopt ze weg. Dan komt Erika mijn kant op. Ze kijkt blij verrast, kennelijk had ze misschien niet verwacht dat ik er zou liggen. Fijn dat je er bent, zegt ze. Heb je er zin in, vraagt ze? Ik knik. Mooi, zegt ze en gaat vervolgens met haar 93 kilo op mijn buik staan en haalt een paar sleutels uit haar zak en stopt ze in het sleutelgat, draait eraan en opend de deur, veegt haar schoenen, waarnaar ze naar binnen stapt. De dame die me eerder nog aansprak, staat met haar hand voor de mond het tafereel gade te slaan. Blijf jij liggen totdat alle dames binnen zijn, vraagt Erika? Dat zal niet heel lang duren. Dan valt ook Erika de dame met de hand voor de mond op. Erika stapt terug richting de deuropening en gaat weer op mijn buik staan, nonchalant met 1 voet, waardoor haar naaldhak lelijk in mijn buik prikt. Haar andere voet rust, gekruist, op mijn borst. Is er iets, mevrouw, vraagt Erika? Ja, zegt ze, weet u dat u op iemand staat? Dat weet ik, zegt Erika. Ondertussen komt Lisa aangelopen, ziet Erika bovenop mij staan en stapt vervolgens met haar 64 kilo op mijn borst. Veegt vervolgens netjes haar pumps met 8 cm hak en stapt verder de winkel in. Ik onderga het en geniet.
De dame komt dichterbij om mij eens beter te bekijken. Wilt u ook eens, vraagt Erika? En terwijl ze het vraagt stapt Erika van me af om de dame de gelegenheid te geven om het ook eens te proberen. Maar ik weeg ruim 80 kilo, zegt ze. Geen probleem, zegt Erika, ik weeg er 13 meer en daarbij, het is een stagedag voor hem, dus diversiteit van gewicht is zeer welkom. Voorzichtig komt ze vlak bij me staan, tilt haar linkerschoen op en zet die voorzichtig neer op mijn buik. En nu je gewicht verplaatsen van je rechtervoet naar je linkervoet en dan je rechtervoet bijsluiten, moedigt Erika haar aan. De dame deed wat haar gevraagt werd en ik voel dat ze steeds meer gewicht zet op haar linkerhak. Net zolang totdat ze met haar volle gewicht op 1 been staat en vervolgens haar rechterbeen bij sloot. Gelukkig en trots keek ze naar Erika en toen naar beneden, op mij neer. Toen stapte ze van mij af, keek nog een keer om naar mij en Erika en vervolgde haar weg.